Artikel downloaden

 

Spelen met je hond

 

Spelen met je hond is even gezellig met elkaar bezig zijn. Het is een moment van connectie, een moment om samen lol te maken. Het meeste voorkomende spel tussen hond en baas is het trekspelletje.

 

Prooi delen

Een trekspel verbeeldt het ‘vriendelijk vechten’ om een prooi. Daarom moet de prooi, het speeltje, altijd van de hond weg bewegen. Een prooi zal nooit bij de hond in de bek vliegen, dus het speeltje gaat nooit richting de kop van de hond. Prooien springen meestal niet omhoog, dus het is het beste om het speeltje over de grond van de hond af te bewegen. Doe alsof het speeltje een konijn is, die kriskras en met hupsjes over de grond beweegt. Het is verstandig om een speeltje aan te schaffen wat een beetje wappert, zodat de hond veel beweging die van hem weggaat ziet. Het is ook lichamelijk beter voor de hond om niet te springen tijdens het spelen, zeker als het om een jonge hond gaat. Springen geeft namelijk een schok op de gewrichten, wat schadelijk kan zijn.

Het spel is alleen leuk als het voor allebei de deelnemers leuk is. Jullie beiden zullen dus aan moeten geven wat jullie wel en niet waarderen in het spel. Als je pup in je handen bijt kan dat een ongeluk zijn, maar dat betekent niet dat je dat moeten accepteren. Als je hond in je handen bijt, dan is het spel afgelopen. Zo leert de hond dat hij goed moet opletten waar hij bijt. En als hij wil blijven spelen zal hij dus zijn best moeten doen om niet in je handen te bijten. Voor honden geldt dat zij het spel niet leuk vinden als zij de prooi, het speeltje, nooit te pakken kunnen krijgen.Je hond zal dit laten weten door te stoppen met spelen of minder zijn best doen om het speeltje te pakken. Zorg dus dat je hond niet te lang achter het speeltje aan rent zonder het te pakken te krijgen.


Als het speeltje een prooi zou zijn dan zou het uiteindelijk scheuren, waarna ieder met zijn eigen deel tevreden zou weglopen. Een speeltje zal hopelijk niet scheuren, wij moeten dus de hond aanleren om het speeltje los te laten. Als de hond dit goed kent zal hij ook makkelijker afval of takjes loslaten die hij tijdens de wandeling oppakt. Veel honden willen graag spelen met stokken, dit is echter niet aan te bevelen. Voor meer informatie zie de kwispel ”spelen met stokken”. Geschikt spelmateriaal is te vinden in de dierenwinkel.
Loslaten leren we op de volgende manier aan: We nodigen de hond uit tot spel door met het speeltje te wapperen, en zeggen ‘vast’ op het moment dat de hond het speeltje aanraakt met zijn bek. Voordat we het speeltje aan de hond aanbieden, zorgen we dat we in de andere hand een brokje hebben. Als we willen dat de hond loslaat, houden we het brokje vlak voor zijn neus. De hond zal waarschijnlijk zijn bek open doen omdat de geur van het brokje de eetlust opwekt. Je zegt ‘los’ terwijl je het brokje voor zijn neus houdt, zodat de hond het woord ‘los’ gaat associëren met het loslaten van het speeltje. Op een gegeven moment zal hij al bij het woord ‘los’ de bek gaan openen, omdat hij weet dat het brokje eraan komt.
Veel honden willen eigenlijk altijd wel spelen. Om hem uit te nodigen tot spel hoef je alleen maar het speeltje te laten zien, of het speeltje te bewegen. Sommige honden vinden het spel zo fijn dat zij zelf het speeltje komen brengen om jou uit te nodigen tot spel. Het is leuk om hierop in te gaan, maar het moet ook mogelijk zijn om een uitnodiging af te slaan, voor zowel jou als je hond. Het is handig om een woord aan te leren dat betekent: “Nu spelen we even niet (meer)”.

Mogelijke woorden die je hiervoor kunt gebruiken zijn ‘over’ of ‘klaar’. Je kan dit woord ook gebruiken als jullie spel afgelopen is of je niet verder gaat met een trainingssessie. Nadat je dit woord gezegd hebt, zorg je dat de hond een andere activiteit onderneemt, bijvoorbeeld rustig liggen of voor zichzelf spelen. Zo weet de hond dat het geen zin heeft om te blijven vragen om nog meer spel.
Sommige rassen willen niet graag iets in de bek nemen en zij zullen dit ook nooit leuk gaan vinden. Daarentegen zijn er ook honden die niet goed weten hoe ze moeten spelen. Dit zie je vaak bij honden uit het buitenland, of honden die herplaatst zijn van een eigenaar die niet met hen speelde. Het kan zijn dat je moet experimenteren met verschillende soorten speeltjes voordat je er een gevonden hebt die je hond leuk vindt. Zachte speeltjes genieten bij veel honden de voorkeur en soms helpt het om het speeltje in de voerzak te bewaren. Daar gaat het speeltje lekker van ruiken. Mocht een hond echt geen trekspel willen doen, dan zijn er nog andere manieren om te spelen met je hond. Je kunt bijvoorbeeld de hond uitnodigen om achter je aan te rennen. Zorg hierbij wel voor rolwisseling, Geef je hond de kans om ook een keer door jou achterna gezeten te worden. Ook kan je met de hond stoeien, hierbij moet je blijven uitkijken dat het spel voor jullie allebei leuk blijft. Veel honden worden enthousiast van een zoekspelletje. Dit is een spel waarbij je een voorwerp verstopt die je hond daarna mag opzoeken en naar je terugbrengen.

Spel en Emotie


Spel roept veel emotie op, de meeste honden worden erg enthousiast van een trekspel. Je kan het daardoor gebruiken om je hond te helpen om moeilijke situaties makkelijker te maken. Als je hond iets ziet waar hij van schrikt of angstig voor is, is het fijn om even een trekspel te spelen. Dit is echt een ontlading voor de hond, hij kan even al zijn emoties afreageren op het speeltje. Zorg wel dat je voldoende uit de situatie verwijderd bent voordat je begint te spelen. Als je te dichtbij de plek of het object bent dat je hond spannend vindt, kan het zijn dat je hond niet wil spelen. Neem dan iets meer afstand. Als je niet zeker weet of je hond ergens bang voor is kan je het spel ook gebruiken als een graadmeter, als je hond niet enthousiast wordt van een spel dat hij normaal leuk vindt, dan spelen hem waarschijnlijk andere emoties parten.

Bij sommige honden betekent het enthousiasme dat de hond voor het spel heeft, dat de opwinding zo hoog oploopt dat hij een beetje wild wordt. Hij is dan niet meer bereikbaar met het woord ‘los’. Dit heeft te maken met de jacht- en buitdrift van de hond. Het is dus niet verwonderlijk dat dit voornamelijk voorkomt bij terriër en apporterende rassen. Het is zaak om te voorkomen dat de opwinding zo hoog oploopt dat de hond niet meer luistert. Bij sommige honden Is het verstandig om nooit een trekspel te spelen, en bij andere honden kan het alleen als het spel heel kort duurt, misschien elke keer maar drie tellen. Voor kinderen geldt dat ze beter geen trekspel met de hond kunnen doen. Met kinderen kan de hond beter ‘verstoppertje’ of een ander zoekspel spelen.

Het enthousiasme voor het spel kan ook resulteren in obsessief gedrag. Dit zie je voornamelijk in sommige herder en retriever rassen. Deze rassen zijn gefokt om te letten op schapen dan wel wild. De hond luistert naar ‘vast’ en ‘los’, maar zal eigenlijk nooit willen stoppen met het spel. Je ziet dat ze het speeltje gaan hypnotiseren, dat ze er heel intens naar gaan staren. Obsessief gedrag is gedeeltelijk genetisch bepaald en het ontwikkelt zich meestal in de puberteit. Het is dus zaak om bij jonge honden dit gedrag te herkennen en te ontmoedigen. In sommige gevallen kan dit gedrag zeer afwijkend worden en ook de levenskwaliteit van de hond verlagen. Mocht je hond obsessief gedrag vertonen vraag dan altijd en zo vroeg mogelijk hulp bij je trainer.
Sommige honden vinden het speeltje zo geweldig leuk dat ze het gaan slopen. Het is verstandig om een stevig speeltje aan te schaffen, en dit alleen te gebruiken voor spel tussen jou en je hond. Als je het speeltje niet gebruikt dan is het opgeborgen op een plek waar de hond niet bij kan. Zo kan je voorkomen dat hij gaat slopen. Bij jonge honden is het slopen vaak een fase. Na 7 maanden is het gebit compleet maar moeten de kauwspieren zich nog ontwikkelen. Zorg bij een jonge hond in de leeftijd tussen 7 maanden en anderhalf jaar dat hij voldoende kauwmateriaal heeft.
Het komt voor dat honden een speeltje niet willen afgeven. Sommige honden doen dit heel speels, door heen en weer te lopen op een manier die zegt: “Pak me dan, als je kan!”. Dit komt veel voor bij herdershonden. Vaak zal hij het speeltje neerleggen als jij hier geen aandacht meer aan geeft. Sommige honden zullen het speeltje gaan verdedigen. Bij hen zie je in plaats van het provocatief heen en weer lopen, dat zij verstijven. Soms kan een hond zelfs gaan grommen om het speeltje te verdedigen, dit komt met name voor bij Retriever rassen. Mocht je zien dat de hond het afgeven heel erg moeilijk vindt, vraag dan raad bij je trainer.

Belonen

Het enthousiasme voor spelen kunnen wij goed gebruiken bij de training. Veel honden vinden namelijk spelen zó leuk dat wij met een spel kunnen belonen in plaats van met voer. De ene hond wil het liefst een brokje en een ander zal altijd kiezen voor even spelen. Let wel op dat als je met spel beloond, je de opwinding van je hond beïnvloed. Bij de ene hond zal het trekspel een ontlading geven, maar bij een ander zal de opwinding alleen maar hoger worden. Dan zijn zoekspelletjes beter geschikt. Leer je hond hier goed in kennen en biedt hem het spelletje wat het beste bij hem past en waar jullie samen veel plezier aan beleven.
Ook als je met de hond iets moeilijks geoefent hebt, is het leuk om dit af te sluiten met een spelletje. Je kan hierbij allebei even gek doen na de serieuze oefening, even de zinnen verzetten en weer lekker actief met je lijf bezig zijn. Als je dit consequent doet, zal het ook duidelijker zijn wanneer de oefensessie afgelopen is. Het spel kan hiermee een beloning zijn voor het harde werken, en een moment van connectie. Geniet ervan!